Wybierz organizację, aby zobaczyć zgromadzone przez nią materiały.

Skąd pochodzą materiały.

Po kliknięciu na wybraną organizację możesz przeglądać zgromadzone przez nią materiały dotyczące obozu. Zbiory są mocno zróżnicowane, dlatego koniecznie zapoznaj się z kompletnym materiałem, aby poznać historię, zwyczaje, prace oraz osoby związane z FKL Ravensbrück.

FKL Ravensbrück.

FKL Ravensbrück był jedynym z nazwy obozem przeznaczonym dla kobiet.
Funkcjonował w III Rzeszy, latach 1939-1945. W czasie swojego istnienia zginęło w nim ok. 123 tys. osób, z czego ok 32 tys. Polek. (Polskie źródła podają liczby 132 tys. osób i ok. 40 tys. Polek).

Operacje doświadczalne

Eksperymenty medyczne przeprowadzone przez niemieckich lekarzy na więźniach obozów koncentracyjnych (w tym również na dzieciach), posiadają szczególne miejsce w pamięci historycznej ludzkości. Dokonywali ich lekarze z uniwersyteckimi dyplomami, którzy wcześniej składali przysięgę Hipokratesa, że nie będą niszczyli życia ludzkiego i za wszelką cenę będą starali się je ratować. Radykalne zaprzeczenie temu zobowiązaniu nastąpiło w czasie II wojny światowej, gdy na potrzeby militarne Wehrmachtu zaczęto poszukiwać metod udoskonalających leczenie ran frontowych. Jako żywe „króliki doświadczalne” zaczęto wykorzystywać wbrew ich woli i  godności ludzkiej więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych różnych narodowości.

Operacje doświadczalne przeprowadzane w kobiecym obozie koncentracyjnym Ravensbruk usytuowanym przy miasteczku Furstenberg nad Havelą zostały dokonane głównie na grupie młodych Polek z wrześniowego transportu lubelsko-warszawskiego z 1941 r. oznaczonego kryptonimem Sondertransport.

Od lutego 1941 r. w FKL Ravensbrűck przeprowadzano egzekucje więźniarek, przybyłych do obozu z wpisanymi w akta wyrokami śmierci, wydanymi przez sądy doraźne. Do końca 1942 r. wyroki wykonywano wyłącznie na Polkach, jednakże w obozie rozstrzeliwano także kobiety innych narodowości.

Rozporządzenie z 28 II 1933 r., o ochronie państwa i narodu, uchwalone w III Rzeszy po tym jak spłonął Reichstag, zawieszało wolność osobistą i zezwalało na aresztowanie oraz osadzanie bez wyroku sądowego na czas nieograniczony „wrogów państwa i narodu”. W tym czasie na terenie całego państwa niemieckiego pojawiały się tzw. „dzikie obozy”, które z czasem likwidowano, bądź przekształcano w większe obozy.

Notes wykonany ręcznie w obozie przez Elżbietę Sulińską, Neubrandenburg, 1944, E 16179